◄ ELI BE ►’s Blog

Sa pagkadami-dami ng araw sa buong taon bakit kaya tuwing Ika-1 at Ika-2 ng Nobyembre lang dumadalaw ang mga Pilipino sa puntod ng kanilang mga yumaong kamag-anak. Ito ang kwento niyan, noong araw kasi may isang datu, isang matapang na datu o sabihin na nating nagtatapang-tapangang datu na nagngangalang Sadnu ang namuno sa giyera ng tribo ng Kopong-kopong at Chopong-chopong. Sa kasamaang palad, karamihan sa mga mandirigma ng nasabing datu ay nasawi at naging dahilan ang kanilang pagkatalo sa giyera. Kasali dun sa mga nasawi ang kanyang napakabait, napakasipag, at napaka-amo niyang asawa. Lumipas ang maraming taon at maraming ngipin na rin ang lumagas, Naisipan ng datu na dumalaw sa puntod ng kanyang minamahal na asawa. Dahil sa kadahilanang ang datu ay nagtatapang-tapangan lamang, hindi siya makapunta sa sementeryo ng mag-isa. Nahihiya naman siyang magpasama sa mga tauhan niya dahil baka isiping duwag nga siya. Kaya dahil matalino naman siya, naisipan niyang gumawa ng isang araw kung saan lahat ng mamamayan sa kanyang nasasakupang bayan ay magpupunta sa sementeryo upang dalawin ang kanilang mga yumaong mahal sa buhay. At dahil may ka-chat ang datu na taga ibang bansa, naisipan niyang isabay na rin ito sa halloween para mas okay. Kaya nakakapunta na ng datu ang kanyang mahal na mabait, masipag , at maamong asawa.  :3

Sa wakas nalaman ko na rin ang silbi ng butas sa ilalim ng mga salumpuwit na araw-araw nating ginagamit. Sa aking pagninilay-nilay, bigla kong naramdaman ang isang kakaibang pakiramdam na alam kong naramdaman niyo na rin. Biglang may parang namumuong low pressure area sa aking bituka(hindi tiyan kasi ang tiyan sa may upper part.), tapos ayun lumabas na yung low pressure area sa tiyan este bituka ko. Kaya aking naconclude na ang silbi lang pala nung butas ay para kapag napautot ka may tagusan ang hangin. Siguro kapag naman yung may mga cushion sa ilalim para masalo lang yung utot mo. Yung mga sofa naman kadalasan ang umuupo ay mga magkakapamilya at magkakaibigan kaya ang ilalim nito ay gawa …. ano bang tawag dun? upholstery? basta yun na ata yun. Kaya yun ganun para kapag may umutot matunog na matunog ang utot mo. Para laugh trip ang kasunod. Ewan ko lang kung sinadya yun ng gumawa o baka nagkataon lang talaga. Mahiwaga talaga ang mga upuan, magkakaibang desenyo, magkakaibang kwento.

Kung pupunta kayo sa CWC at wala kayong sariling tranportation vehicle, ibaba kayo nyan sa kanto ng Capitol.

Syempre kailangan nyong sumakay sa tatlong available na transportation vehicle dun.

* Tricycle
* Pedicab
* Motorcycle

Kung sasakay ka ng Tricycle, siguraguhin nyong may spring na shock absorber sa side car para di makalog ang utak niyo.

Kung sa pedicab, yung malinis na pedicab piliin niyo.

Kung sa motorcycle naman, yung mukhang di kaskasero.

Good Luck!

Woot!

Kahapon habang kami ang nagpapalamig sa may labas ng aming mala-impyernong room kung saan kami nagki-clean up, may isang lalaki … medyo lalaki na lumapit samin at tiningnan yung sketch na ginagawa ko. Sabi niya, “Buti ka pamarunong mag-drawing ng tao”, sabi ko naman “Lahat pwede matuto gumuhit ng tao, kailangan mo lang ng inspirasyon at dedikasyon sa ginagawa mo”. Na-shock yung bakla este mama. Nagpakilala siya. Isa pala siyang author ng children’s book at nag-offer sakin na kung pwede daw ako maging illustrator. Syempre payag ako. Goodluck na lang sa gagawin kong libro. XD

Kaninang umaga habang kami ay naglalakbay sa kahabaan ng Panganiban Drive, naipit ako sa dalawang nag-uumpugang kotse. Buti na lang prototype ako.

Kanina sumakay kami pauwi ni Allan Bolima na isang salamangkerong miyembro ng samahang Bicol Arts of Sleight Society sa isang helicopter.  Masaya pala. Nakakatawa. May maririnig ka pang mga barya.

SONA na naman sa Lunes. Naalala ko tuloy nung isang taon nung nagma-masteral ako sa fourth year nung pinapanood kami ng sapilitan ng SONA ng pangulo. Isang beses nung sinabi ni Gloria na “50 cents na lang ang text simula ngayun…”, palakpakan lahat. Pati tuloy ako napapalakpak kahit wala naman akong cellphone. Ewan ko lang kung bakit tapos yung isa kong kaklase tinanong ako “Bakit ka pumalakpak? Wala ka namang cellphone.”, sabi ko “Bakit bawal bang makipalakpak?”.

Sabi nila ang isang stick ng sigarilyo ay binabawasan ang buhay mo ng 2 minutes…

Kung chainsmoker ka, maraming minuto ang mababawas sa buhay mo…

Heto ang tip ko diyan…

Sabi ng researchers, ang sex ay nakakadagdag ng 20 minutes sa iyong buhay…

Kaya alam niyo na naman siguro ang tinutukoy ko…

Pero hep! hep! hep!

Hindi ito advisable sa lahat…

Ina-advise ko lang ito sa mga lalaki…

kasi kung babae…

di hahaba ang buhay niyo…

Tataas ang chance na mabuntis kayo..

ganun yun…

Atsaka always remember men…

Patnubay ng magulang ay kailangan…

Yan ang kailangan.

Alam mo yung pakiramdam ng sobrang pagkabagot habang nag-aabang sa bus na iyong sasakyan sa lugar na nais mong puntahan?

O kaya naman yung hinihintay mo ang girlfriend mo habang namimili ng panty at ayaw mong sumama kaya nasa labas ka lang?

Eto tips ko sa inyo…

Try nyo kung effective:

1. Tumingin ka sa taas nang walang dahilan. May titingin din sa taas na nakikidaan lang. Tapos titigan mo nang masama. Aalis na ngayon yung nakiusyoso. Di may nagawa ka na, di na boring(Kung gusto mo rin tawanan mo yung nakiusyoso.)

2. Maghanap ka nang mabibiktima. Tapos ‘pag may napili ka na, tumingin ka sa kanya. Titingin ngayon nyan sa likod nya yung tinititigan mo. Magpalusot ka na lang na di siya ang tinititigan mo. Tapos tumingin ka na uli sa iba. Pag di na xa nakatingin sa likod, titigan mo uli yung sa likod nya, titingin na naman yung biktima mo sa likod nya. Dalawa lang ang maaring resulta nang ginagawa mong kalokohan, magsuntukan kayo(kung lalake) o ma-inlove sayo(kung babae).
Do at your own risk.

I feel like a ninja today…

Because it rains and we jump over the floody road of Naga…

We jump and jump until our shoes are wet…

wet as in wet-wew…

It’s fun…

XD